Logo nieuwedinkellander.nl


Breughelcolumn Sandra Tiethoff: Het Brueghelvirus is toegeslagen

  Column

LOSSER - Elke week tot aan het begin van het begin van het Brueghel Festijn schrijft Sandra Tiethoff namens het bestuur een column. Deze week de tweede aflevering:

Het Brueghel Festijn zit de hele dag in mijn hoofd. Mijn mailbox, telefoon en WhatsApp maken overuren. De nieuwe berichten blijven binnen stromen. De Brueghelcommissie zit niet stil en is er maar druk mee. Van Breughelkleding tot loopgroepen. En nu nog de officiële uitnodiging. Sandra wil jij even naar de tekst kijken en ja wie moeten er allemaal bij de officiële opening aanwezig zijn?

Druk druk druk.

Als organisatie gaan wij tijdens de opening 'geheel in stijl' terug in de tijd. En ja, ook ik moet er aan geloven. De officiële Bruegheljurk hangt inmiddels al klaar... maar ooooh wat voor schoenen doe ik daar weer onder? Zucht. Maar ik heb nog even tijd om daar over na te denken.

Brueghel stond en staat voor mij in het teken van drie dagen feest en gezelligheid met een middeleeuws tintje. Gezellig samen zijn met vele bekenden.
Maar dit jaar heb ik mij eens verdiept in de achtergrond.

Het Martinusplein, wat tijdens de Brueghel het 'Rabo evenementenplein' heet, ligt aan de voet van de 'Oale Grieze'. Het oudste bouwkundig monument dat Losser herinnert aan vroegere tijden. De bouw stamt uit de vijftiende eeuw lees ik, met een hand gesmede uurwerk uit 1666. Historisch gezien een echt oudje dus. Hier ontpopt zich tijdens de Brueghel een middeleeuws dorp met onder meer zwaardvechters en muzikanten. Een deel van deze middeleeuwse groepen zoekt vanuit hier hun weg door het feestende centrum van Losser.


Dankzij de prachtige schilderijen van Pieter Brueghel, die ik nu online bekeken heb, krijg ik helemaal een beeld hoe het er vroeger uit gezien moet hebben. Het ziet er best idyllisch uit. Niet alle schilderijen hoor! Want ik heb de veldslagen ook allemaal bekeken. Maar een feest der herkenning als ik het schilderij van de boerenbruiloft aanschouw. Ergens zie ik een afbeelding waar mijn Bruegheljurk wel op lijkt. Ja, ik ga ook even terug naar die tijd en ga beleven hoe het moet zijn geweest vroeger.
Nu alleen nog blijven nadenken over de schoenen.. tips?


En nu lees ik ergens ook nog dat zelfs aan bier een lange historie zit. Een vloeibaar kadetje noemen ze het. Witbier dankt zijn naam aan het woord 'weit'. Oudnederlands voor tarwe. We drinken dit goedje al vanaf de middeleeuwen.
Die vloeibare kadetjes zullen zeker niet ontbreken.

Proost!

Peter koehorst
reageer als eerste
Meer berichten