''Hier wordt geen gif gebruikt. Alles is hier natuur en natuurlijk.'' Dat zijn de woorden van de eigenaar van deze 'datsja'.
''Hier wordt geen gif gebruikt. Alles is hier natuur en natuurlijk.'' Dat zijn de woorden van de eigenaar van deze 'datsja'. (Foto: )

Genieten aan de Schöttelkotter Damm

Wandelen met Eddy

door Eddy Oude Voshaar

De Twentse chroniqueur Eddy Oude Voshaar maakt elke week voor dé weekkrant een wandeling bij ons in de regio. Deze week gaat het naar de Schrebergarten aan de Schöttelkotter Damm aan de rand van Gronau.

Gronau - Het is zonnig en warm als ik de ingang van de Schrebergarten, dat onder de schaduw van het Ruenberg ligt, aan het weggetje met de wonderschone naam Schöttelkotter Damm. Het weggetje omgeven met witte berken loopt langs het landgoed Ruenberg. Een Schreberkarten is een volkstuin met een buitenhuisje en afgeleid van de Russische datsja.

Een oudere man in een geblokt CCR-overhemd heet me bij de ingang welkom. ''Wilkommen in Europa'', zegt ie teeng mie. ''Nein kein Deutschland. Hier ist es Europa. Hier in onze Schrebengarten hebben Duitsers, Nederlanders, Russen en Polen een garten.''

Het volkstuincomplex bestaat uit liefst 98 buitenhuisjes. Het is een minidorp tussen Gronau en het Ruenbergerland. Ik word getroffen door zoveel landelijke schoonheid als ik het tuinenparadijs binnentreed. Ik heb het gevoel dat ik mien schoenen uit moet doen. Zo mooi is het hier. Huisjes, schattige zelfgemaakte bouwsels die zo uit een sprookjesboek lijken te komen. Boomgaarden, druivenranken die langs menig houten huisje omhoogklimmen in paarsrood en goudgroen.

De grote tuinen liggen geborgen in heggen die niet hoger mogen zijn dan een 80 centimeter. De heggemus voelt zich evenals de eigenaars van de tuinen op hun gemak. Een echtpaar zit voor een van de buitenhuisjes kaffee met kuchen te nuttigen. Ze nodigen mij uit om hun tuin te komen bewonderen. Dahlia's paars, rood, oranjegeel en inktzwart... als ik langs de bloemenvelden wandel, lijkt het alsof ze nog meer kleuren. De vrouw des buitenhuisje vraagt of ik een tasse kaffee met hen wil drinken. Ze vieren hier de verjaardag van haar man die vandaag 73 jaar is geworden. ''Sie sollen ins Früling hier vorbei kommen. Dan staan alle fruitbomen in bloei. Ook laten ze me hun kas zien die boordevol komkommers, couchettes, paprika's in velerlei kleuren, tomaten en uien staat. Het is hier een wirwar aan weggetjes die mij de weg wijzen naar al die buitenhuisjes.

Dan kom ik bij de tuin van een imker. De gouden potten vol verse honing staan trots naast elkaar te pronken in een fraaie houten kast. De potten honing kosten slechts 5 euro die je in een gleufje van een kistje kunt deponeren.

Een man met prachtige lange golvende manen en baard vertelt me dat hij altied een hippie is gebleven en hier zijn rust heeft gevonden. Een ijzeren hekje van zijn moeslandgoed gaat piepend open en ik zie alleen een groene jungle voor mij. Dan verschijnt er tussen het struikgewas een Pipi Langkous-huis. Een ouderwetse Philipsradio staat op een tafeltje te wachten totdat iemand op de knop drukt en hij mag laten horen wat ie in zich heeft. Hier binnen is het bijna net zo fascinerend als het in de Schrebergarten is. ''In de hoek heb ik mijn eigen kruidentuintje'', zegt hij. ''En hier ist keine Einsam.'' Naast zijn houten huisje staat een grote barbecue. We nemen afscheid nadat eerst een foto heb gemaakt van het wonderlijke huisje. ''Hier wordt geen gif gebruikt. Alles is hier natuur en natuurlijk'', zegt de hippie nog teeng mie.

Onderzoek heeft verrassend genoeg uitgewezen dat volkstuinen per hectare veel meer voedsel opleveren dan intensieve beheerde akkers. Achter de meeste buitenhuisjes staan grote zelfgemaakte composthopen. Hier en daar staan enkele percelen met een datsja te koop.

Dan zie ik een huis staan. Een huis in het Schrebengarten. Het blijkt een scholingsgebouw te zijn. Scholieren van de Grundschüle komen hier enkel keren in het jaar om in de praktijk biologie te studeren. Een jonge vrouw die achter een kruiwagen aanloopt, bloost als ze mij ziet en ik bloos omdat ze bloost van mij. De kruiwagen is bedekt met walnoten en tamme kastanjes. ''Ze zijn geplukt in onze eigen tuin'', zegt ze in het Nederlands tegen mij. Ze is evenals haar man docent en tijdens de vakanties zijn ze niet weg te slaan van hun datsja. Alle schaarse vrije tijd brengen we hier door. Je ziet alles groeien en bloeien om je heen , hier beleef je de seizoenen zo intens.

De Route: Schöttelkotter Damm, over de paden en de lanen van het Schrebergartenland.

De rondgang duurt 75 minuten. Al gelang met wie je een praatje maakt.

Peter Koehorst
Meer berichten