Foto: Foto:

Coumn: Rouwadvertentie

Haar naam stond toch echt in de krant vanmorgen! En dat ze zoveel doopnamen bezat. Zo bescheiden en teruggetrokken als ze altied was. In de krant stoat alleen maar de leu die wat uitgevreten hebt of ergens beter aan zijn geworden ten koste van hun omgeving.

Een rouwadvertentie vertelde mij dat ze was overleden. Een verre nicht van mij. Als iemand een gevoel voor rechtvaardigheid bezat dan was zij het wel. Regelmatig maakte ze dan ook als het haar zo uitkwam gebruik van deze gave.

Een vrouw uit duizenden stond er boven de advertentie. Een voorbeeld voor de mensheid en dat was een gedurfde uitspraak volgens mij. Waar ik het meest van schrok, was toch wel dat ik door deze advertentie nog weer eens met mien eigen sterfelijkheid werd geconfronteerd. Hoop doet leven zeng ze bie oos in het dorp woar iedereen wel iets kan vertellen over iedereen.

Ze had de leeftijd bereikt waarvan je weet dat het niet meer vanzelfsprekend is of je het nog mee mag maken dat de klok een uur voor of achter uit wordt gezet.

Een mooi leven heeft ze gehad volgens de advertentie. Een bescheiden teruggetrokken vrouw die door haar moeder nog was uitverkoren om in het klooster te gaan. Want dat was toen in die tied met grote katholieke gezinnen een vanzelfsprekendheid. Als oos Bennie niet noar het seminarie hen wil, dat moet oos Annie maar het klooster in voor de zielenheil van ooze familie.

Ondanks dat Annie alleen al door haar gevoel veur rechtvaardigheid recht had op een plek bie de zusters in Schijndel, stak Henk uut Mariaparochie daar een letterlijk een stok voor, een stok in het wiel waardoor alles halsoverkop regelt moest worden voor een bruiloft omdat ze doordat Henk uut Mariaparochie het zat was om elke keer weer voor het zingen de kerk uit te moeten gaan. De zusters uut Schijndel hebben nooit geweten wat ze gemist hebben dat oos Annie nooit hebt leren kennen. Henk, ja Henk die heb ik wel leren kennen.

Eddy Oude Voshaar

Peter Koehorst
Meer berichten