Foto: Foto:

Column: Verjaardag

De verjaardagen bie oos Ans en Pietie die op de Thij in Oldenzaal woonden waren altied heel gezellig en ze haalden alles uut de kast om het iedereen van ooze familie en vrienden het noar de zin te maken. Bourgondiërs. Francofielen die wel van een glaasje en hapje hielden, en dat wollen ze weten ook.

Het was die zaterdagavond een prachtige zwoele nazomerse avond. Pietie had samen met Ans de tuun mooi versierd met vlaggetjes, ballonnen en lampions. Maar het verjaardagfeest gisteravond kreeg een totaal andere wending. Ans, die 61 joar was geworden was, bleef zitten met de hapjes. Die overheerlijke hapjes die Pietie altied zo zorgvuldig samenstelde.

Niemand nam een hap, want iedereen was bezig met chatten, bellen, selfies maken

Pietie was een halfgare kok want hij had tientallen jaren gewerkt bie die saladefabriek in Losser. En as iemand wist wat smaak was dan was het Pietie wa. Daarom was hij ook getrouwd met oos Ans.

De dag veur de grote party was hij bezig met de hapjes in elkaar te zetten: smaak bie smaak en zuur bie zoet. Trots was hij als de schalen dan tijdens het feest rondgingen en iedereen zich te goed deed aan zien lekkernijen.

Maar gister was het anders, veul anders dan anders. Ieder was druk met het kieken op de blauwwitte schermpjes die het tuinfeest een neonachtige sfeer gaven. Ans bleef zitten met de hapjes. Niemand nam een hap, want iedereen was bezig met chatten, bellen, selfies maken en was druk met zichzelf bezig, zo as een vrouw zich opmaakt veur de spiegel zeg maar, zoiets en as een vrouw bezig met het aanbrengen van haar make-up dan moet je haar niet storen. Een kip die aan het broeden is kriej ook niet gauw van de eieren of nou zo heb ik die verjaardag van oos Ans ervaren.

Vond het trouwens lullig veur Gerard. Gerard zat altied tijdens een verjaardag op de proatstoel maar de was geen een die de verhalen van hem wilde aanhoren. Hij zei nog teeng mie: ''As ik op de schietstoel zat, liet ik mie wegschieten noar de tied toen de nog geen mobieltjes waren. Ongevraagd hebt ze wel twintig selfies van mie maakt. Toen oos Ans rondging met de blokjes kaas viel mie het blokje uut de hand, en veur dat het blokje belegen kaas op de grind tegels lag, waren de wa tien selfies van maakt. As ik op stond, as ik mie omdraaide, as ik een slokje nam; het flitste mie veur de ogen.''

Duizelig en half blind gaf ik oos Ans een hand en dankte haar veur de gezellige avond. Nog vroag ik mie of wie de noe allemoal waren want de meeste gasten hadden zich verstopt achter het lichtgevende schermpje wat zo mooi oplichtte in het donker.



Eddy Oude Voshaar

Peter Koehorst
Meer berichten