Foto: Foto:

Wandeling bij Beuningen en Denekamp

De Twentse chroniqueur Eddy Oude Voshaar maakt elke week voor dé weekkrant een wandeling bij ons in de regio. Deze week trekt bij naar Beuningen en Denekamp.

Beuningen/Denekamp - De auto geparkeerd bij Café Restaurant 't Sterrebos in Beuningen. Het is hier gezellig druk en de lachsalvo's zijn tot aan de Dinkelbrug te heuren. De Oude Dijk loopt vanzelf noar de Dinkelbrug op an en door kom ik warempel Herman Finkers met zien vrouw op de fiets teeng. De buien van afgelopen week hebben wel een beetje kleur gegeven aan de velden en bossen rondom de Dinkel.

Op de brug maak ik een foto van stroompje dat hier langs het Sterrenbos schuurt. Dan rechtsaf de Foxweg in. Hier op deze plek bin ik samen met mien pa tijdens een ieskoale en spiegelgladde dag van zien DKW brommer af pleert. Ik zat bie mien pa achterop en hield mie goed vast aan de leren jas van mien pa. Het heeft weinig geholpen want samen gingen wie onderuut en de brommer gleed zo de stroat over de berm in. Gelukkig hadden wie krantenpapier wegens de koal achter ooze jassen en kwamen wie er zonder schaafwonden vanaf.

Elke zondag reed mien pa - weer of geen weer - noar zien geboortedorp aan de rand van het landgoed Singraven. Het romantische weggetje woar aj zo mooi kunt proeven dat Denekamp al vlak bie is loopt langs enkele boerenerven. Uit een van de boerenschuren steekt een paard zien hoofd noar buuten hen. Ik loop het erf op en maak een foto van hem. Achter de oale schuur stoat nog enkele melkbussen. Iets verderop zitten enkele jongeleu onder een appelboom rondom een statafel. Boven een deur staat 'Foxhome' Het blijkt een ontmoetingsplek te zijn veur die jongeleu die hier zo gezellig met elkaar aan het kuieren bint.

Dan breekt veur mie de pleuris uut. Een grote bruune vervaarlijke hond breekt los van de ketting komt grommend en blaffend op mie of. De boerin schreeuwt dat de hond mie met rust moet loaten. ''Hier verdomme komst doe hier!'' Ik wacht af wat er gaat gebeuren en doe mien camera veur de zekerheid maar achter mien T-shirt. De zware dikke lobbes springt teen mie op en likt mie deur mien gezicht. Dan pakt de boerin hem in zien nekvel en kan ik verder wandelen op de Foxweg die mie noar de Oude Dijk heen brengt.

Linksaf richting rondweg. Onder de rondweg door en dan kom ik in 'n doarp zoals de dorpelingen Denekamp noemen. Er is volgens mie niet een zo trots op het dorp dan mien pa. Denekamp dat was veur hem de hemel op aarde. Op Singraven woonden mien pa en ma bie een boswachter in met zien gezin. Het was er zo klein dat as mien pa en ma visite kreeng dan mochten ze van de boswachter gebruuk maken van de del. Na enkele jaren kregen ze een woning aangeboden in Losser en vanaf die tied werd Denekamp een bedevaartsoord veur mien pa en oos allemoal.

Pa bleef zien doarp trouw. Alles wat ie nodig had, bleef hij kopen in het doarp. Horloges kocht hij bie Hofland want in Losser loopt de tied een heel eind achter. Kleding bleef ie totdat hij overleed bie Wortelboer kopen en met Pasen gingen wij altied jaar in jaar uut noar de traditionele paasfeesten in Denekamp. Het dorp ademt veur mie nostalgie en ook melancholie uit. Zoveel herinneringen aan dit doarp.

Langs het prachtige monumentale gemeentehuis waar eens de Kul heeft gestaan. De Kul. Armand was er regelmatig te bewonderen. De roodharige hippie leefde in een wolk van hasj. En dan sta ik teengover de Sint Nicolaas kerk. In die kerk bint mien pa en ma getrouwd en bin ik samen met mien broers gedoopt. Pa hef jarenlang gezongen in het kerkkoor en als hij zien deprimerende dagen, had dan zong ie altijd Latijnse liederen en as ie dan maar lang genoeg zong, dan kwam vanzelf de zon weer te veurschien. Volgens mien pa is deze kerk nog mooier as de Dom van Keulen.

Het is hier gezellig druk op het plein de terrassen bruisen van leven en het bier. Ik neem plaats aan een van de tafeltjes en begin een gesprek met een echtpaar. De man blijkt nog nooit op vakantie te zijn geweest. ''Het idee daj van hoes weg moet om ontspanning te vinden en dan die mensen die zeggen: Ik bin echt aan vakantie toe, die doen iets niet goed. Ik heb een moestuuntje en doar kan ik mie goed in vermaken. Nee, loat oos ma mooi hier in Twente bliem'm scharrelen.''

Dan langs het Hervormd kerkje via de Grotestroat de Brinkstroat. Op de hoek Brinkstroat-Ootmarsumsestroat woonde hier een aannemer, de naam bin ik kwijt, maar hier kreeg ik toen ik een drie jaar was mien vinger tussen de deur. Nog voel ik de pijn as ik hier noe langs loop. Het koste het topje van mien vinger!

Dan de Oranjestroat in en door kom ik aan de proat met een man die aan de andere kant van de stroat loopt. Hij zegt: ''Bin ie die keerl van die stukkies in de krant? Ik heb dat beukse van die kocht bie Brummelhoes. Bis doe noe ook aan het wandelen?''

Een prachtige boomgaard zet mie op de rem. Mien pa zul zeggen: "Die tuunen bint er alleen maar in 'n doarp.''

Dan steek bie Blokhuis de Oldenzaalsestroat over en wandel naar Natura Docet, het oudste natuurmuseum van Nederland. De Slotsdijk is een mooi bomenrijk laantje met prachtige statige huizen rondom. Dan via de Oude Dijk wandel ik door het tweeduuster noar Beuningen. Vanaf de brug heur ik het geroezemoes dat vanaf het terras van 't Sterrebos hier noar toewaaid..

De route: Oude Dijk, Foxweg, Oude Dijk, Wilhelminastroat, Grotestroat, Brinkstroat, Ootmarsumsestroat, Oranjestroat, Oldenzaalsestroat, Slotsdijk, Oude Dijk terug in Beuningen.

De wandeling duurt ongeveer 95 minuten.

Peter Koehorst
Meer berichten