Foto: Foto:

Column: Noar Albergen

Elk joar tijdens de zomervakantie fietsen wie met zien allen noar Albergen veur bezoek aan de familie, zeg maar gerust een reuzefamilie want in dat kleine boerderijtje ergens aan een klein landweggetje richting Mariaparochie woonden ze met negentien man en dan tel ik de kippen, konijnen en koe niet met.

As er teengwind was die dag, dan fietsen wie eerst een paar kilometer van de wind of om mien ma op tempo te kunnen loat'n komen. As mien ma ja knikte, dan zei mien pa: "Albergen, wie komt er aan!'' Dan ging het noar Weerselo op aan en bie het kanaal hielden wie dan even pauze zodat mien ma kon uutbloazen. Pa haalde ze beugelfles gevuld met lauwe ranja uut zien fietstas. Dan werden de banden van de fietsen nog eem'm deur mien pa gecontroleerd en dan ging het verder noar het verre Albergen.

Ma werd regelmatig deur mien pa aandrukt tijdens het fietsen. Mattie zat altied bie mien pa achterop de bagagedrager met zien benen veilig in de fietsentassen zodat hij die niet tussen de spaken van pa zien fiets kon krijgen. ''Hoe ver is het nog noar dat verre Albergen?,, vroeg Hans wel een keer of tien onderweg aan mien pa. ''Jong, gewoon deurtrappen en dan komt wie vanzelf wel bie tante Dien en oom Gerard.''

Dan kwamen wie op het landweggetje woar de grote familie aan woonden. Pa pakte onder het fietsen zien kam uut zien binnentuk van zien colbert en kamde zien gitzwarte hoar nog strakker noar achteren. Ma pufte het uut maar zag licht aan de horizon, Mattie was ondertussen in sloap vallen achter bie mien pa op de fiets en schommelde vervaarlijk heen en weer. En ik was aan het noadenken hoe die neven en nichten ook al weer allemoal heten.

De deur van de del ging open en een van mien nichten kwam noar buuten. Was het nu Agnes of Annette? of toch Ans? Toen kwamen wie in de woonkamer. Op de hoek van de lange tafel waren drie of vier nichtjes van mie aan het kaarten, twee neven van mie die zo oald leken dat ze mien pa wa kon ween'n waren aan het dammen, en mien oom was met zien sigaar tussen zien lippen aan het snurken in zien stoel. Ook waren er nog kinder bie die uut de buurt kwamen. Kortom: wie waren beland in een jeugdherberg leek het wa.

''Alles opruimen!'', schreeuwde mien tante deur de grote kamer. ''Wie goat zo middageten!'' Zoveul borden en glazen en dubbel zoveul bestek. Met zien 22 waren wie aan het eten. Oom Gerard bad met zien sigaar in de hoek van zien mond het Onze Vader en toen het weesgegroetje, maar omdat hij iets stotterde en zien sigaar in de mond in de gaten moest houden was iedereen al aan het eten.

Ik keek om mie hen, zag dat de jongste nog in de luier zat en de oaldste al bijna met pensioen was. Na het eten gingen wie met zien allen noar het kanaal dat achter het boerderijtje langs liep. ''Niet te ver in het water'', waarschuwde mien pa en oom oos want wie hebt maar vier zwembanden veur het hele spul. Langzaam schoten mie de namen van al mien nichten en neven weer te binnen en toen ik eindelijk wist

Eddy Oude Voshaar

Peter Koehorst
Meer berichten