Foto: Foto:

Column: Liftster

Ze stond onder het goudgele licht van een stroatlantaarn aan de Oldenzaalsestroat bij de bushalte te wachten op de bus en ik zag aan haar houding dat ik haar oppervlakkig kende. Ik stopte en bood haar een lift aan naar Losser. Tijdens het instappen liet ze haar fles wijn, die ze ingepakt had in een keukenrol, vallen. Het groene glas splinterde in honderden stukjes uut elkaar! Het neonlicht van het Chinese restaurant schitterde in vele kleuren in het gebroken glas. Zo mooi. Kreunend stapte ze trappend op spiegelende glas in mien auto en toen rook ik een zware zure alcohollucht die mien hele auto bezwangerde. ''Pfff'', zei ze zwaar. Zo zwaar dat ik er zelf zwaarmoedig van werd.

''Oh wat bin ik blij dat ie mie met wilt nemen noar Losser. De meeste auto's doet dat niet. Even wochten met proaten. Ik ben zo misselijk en beroerd. Wat voel ik mie slecht, heb ie dat nie? En dan heb ik ook die lekkere fles wijn laten vallen. En aj dan noagoat dat die wijn helemoal uut Frankrijk komt. Het draait mie veur de ogen, kuj de ruutenwissers niet aanzetten? Dan word dat gedraai in mien kop misschien wel iets minder. Zou je straks niet even langs het Raadhuys willen rijden dan koop ik mij een nieuwe fles wijn. En wat heb ie het warm in de auto.''

Ik draaide snel de ramen half naar beneden en een koele, zeg maar koale wind, waaide de auto binnen. De alcohollucht vermengde zich zo as het verdunnen van verf met frisse avondlucht. ''Ik bin zo slecht,'' zegt ze, ''maar dat moet ik noe maar accepteren want ik kan het niet veranderen. Pff, wat wordt het koald in die auto. Straks krieg ik het ook nog te pakken.''

Nu baalde ik ervan dat ik haar een lift had gegeven. Ik werd bedwelmd door haar adem en was bang dat ik straks daardoor ook dronken zou worden. Die radio wat een zender een Deutse zender nog wel !

Mijn vader is deur de Deutsers meegenomen en te werk gesteld in het Ruhrgebied en hef door zo'n trauma opgelopen dat hij joarenlang bie de Riagg hef lopen en dan luuster ie noar een Duutse zender? Pff", wat voel ik mie slecht, zo slecht , het lek alsof ik in een draaimolen bin beland. Stop! Stop! Toe kuj even stoppen? Ik moet kotsen.'' Ik rem af en snel de berm in. De oale vrouw drukt met moeite de deur los en ik help haar een handje en druk haar noar buuten toe. Half struikelend en nog in haar val braakt ze er van alles uut. Ze plukt wat gras en veegt haar mond af.

Ik baal zo, ik kan noe wel kotsen van miezelf. Woarom heb ik die vrouw meegenomen? Waarom? Omdat ik mie schuldig voelde dat ze zo alleen bie die verdomde bushalte stond? Ik had de neiging om haar hier aan de rand van het Haagse bos achter te loaten, maar dat kon ik nie over mien hart kriegen.


Moeizaam viel ze terug in de auto en met alle ramen open reden wie Losser binnen. ''Oh heerlijk die koale lucht'', zegt ze. ''Ik voel mie al een stuk beter. Kuj straks even stoppen bij café Het Raadhuys dan koop ik mie een fles wijn.'' Ik stop voor het café in het midden van Losser en ze snelt waggelend noar binnen. Dan komt ze terug zonder een fles. ''Ik kom 50 cent te kort. Heb ie nog een muntje bie joe?''

Eddy Oude Voshaar

Peter Koehorst
Meer berichten