Foto: Foto:

Column Eddy: Joop!

Joop, wat heb ik veul van joe leert! En ie van mie. Al wis ie dat nie. Ie waan'n altied zo serieus in de dingen en dat ging joe goed af. En wat had ie een hekel aan al dat langhoarige tuig, woar ik er ook een van was. Ie waan een vakman, een keerl woar ze van op aan konden. Een keerl die deur weer en wind ging'g. Zo as ie met het iezer om kon goan. Ja, een vakman.

Ik was nog een kuuken van zestien joar met hele lange hoar en ie probeerden van mie ook een goeie monteur te maken, ondanks dat ie zo'n hekel an het langhoarig tuig. Maar ik had het niet echt in mie. Ja, ik kon wa goed opera zingen in de smederij doar bie Van Heek aan de Gronausestroat. Wat galmde mien stem door die zo romantische smederij hen. Maar doar had de baas van de smederij niks aan. Ik vond het buuten rondom de smederij veul mooier.

De blusvijver met zien hoge bomen rondom.
Eens heb ik doar een meisje die werkte op de verbandstoffenafdeling gekust. Vele weken achtermekaar. Doar was ik het liefst.

Zo as ie met het iezer om kon goan. Ja, een vakman

Joop, wat hebt wie door een mooie tied had met mekaar en ook met die andere keerls, die zaang dat ik de weinig van kon maar mie toch in de waarde lieten.

As wie pauze hadden, zaten we in de slecht verlichte kelder en in de hoek zat altied een muus, die wochte tot wie het brood op hadden en dan op de tafel sprong en de kruimels opat. En as het dan slecht weer was, vond ik het nog mooier door in die warme gezellige smederij. Dan genoot ik van de regendruppels die van de ramen afliepen en keek ik nog maar een keer in het vuur van de smidse.

Joop, ik bin nog joen bruiloft west, bie Schorfhaar. En noe heur ik dat ie ziek bint. Ie, wie altied zo serieus en noadacht veur aj ergens mee begon. Veur een joar terug zag ik joe nog schoffelen in een van die volkstuuntjes aan de Zoekerweg. Joop, ie hadden een eigen stijl. Ie waan zo uniek.

Wat mie altied bie blef, is joen lach. Een serieuze lach die zo mooi echode deur de smederij hen. Tjee, de smederij is er nog steeds. Ze hebben er een kringloopwinkel van gemaakt, maar alles stet er nog as toen. Het lek net of alle machines wocht op joe. Dat ie de schakelaar aandoet. De geur van metaal en textiel kuj de nog steeds opsnuiven, de draaibanken, boormachine en schaafbank kuj zo weer loaten lopen.

De smederij is noe een kringloopwinkel geworden en ik weet zeker dat ie er ook wel enkele keren bint west en met joen gedachten terug bint goan noar die tied toen geluk nog gewoon was.

Eddy Oude Voshaar

Peter Koehorst, Peter Koehorst
Meer berichten