Foto: Foto:

Column Eddy: Zeeuws meisje

''Ze spaarde DE-punten.'' Dat zei mien ma eens in teeng mie toen ik nog een nozem was. Ze was een collega van mien ma bie de verbandstoffenfabriek waar ze samen aan de lopende band van de maandverbandmachine stonden. Ze was toen al heel zuunig. Onveurstelbaar zuunig. Ma zei: ''Ze wordt nog riek van alles wat ze niet koopt.''

Een theezakje, doar deed ze een week met. En dan had ze nog moeite om dat theezakje weg te gooien.

Die zuunigheid had ze volgens mie van haar pa. Die proatte deur zien neus om zien kunstgebit te besparen.

Animozegels! Ze spaarde en spaarde en vergat de vele tientallen volle spaarkaarten in te leveren. Of het sigarenbandje van haar opa. Het kwam eens veur dat ze aan haar opa vroeg of hij niet twee sigaren tegeliek kon opsteken. Elastiekjes en speldjes. Wat een speldjes. Het hele huus was behangen met die rot speldjes.

'Ze wordt nog riek van alles wat ze niet koopt'

Ze was in die tied een schoonheid om te zien, maar ze had geen tied om noar de jongens te kieken, ja alleen als ze wat te ruilen hadden. En zo ging ze deur haar leven hen.

Het werd een obsessie. Ze kon niks meer loslaten. Alles stapelde zich doar op in haar huusje dat steeds kleiner werd veur haar. Koffie die dronk ze niet op maar strooide die in haar tuun veur de vogels. Sommige meesjes kregen er een bruune kleur van. Ja, het het ging haar alleen maar om de punten. Tien punten. Punten die ze op de lagere school niet kon scoren... Elke keer weer die tien punten.

Soms as de DE eens extra punten op een pak koffie gaf, dan stond ze as de winkel open was al veur de winkeldeur en kocht dan vele pakken DE tegelijk in. Volgens verre familie betekenden haar punten meer dan haar eigen familie. ''Ze loert alleen maar allemoal op mien verzameling'', zei ze dan teeng de melkboer die elke dag een half liter flesje gele vla bij haar afleverde. Ze was gek op gele vla. Een flesje gele vla. Die zette ze zo veur haar mond en klokte deze gulzig leeg met de gedachte dat ze dan weer een zilveren dopje aan haar verzameling kon toevoegen.

Vergeleken met haar was het Zeeuws meisje niks.

Toen ze op 87-jarige leeftijd tijdens het uitknippen van een DE spaarpunt een hartstilstand kreeg, vond de volgende dag de melkboer haar liggend veur het aanrecht met de scheer nog in haar hand. Het huus werd nadien leuggehaald. Vier bestelwagens van de papiercentrale namen haar jarenlange, zorgvuldige bijeen gespaarde verzameling mee.

Eddy Oude Voshaar

Peter Koehorst
Meer berichten