Logo nieuwedinkellander.nl


Foto: Foto:

Column Eddy oude Voshaar: de alternatieve discotheek

Rond 1970 speelden toentertijd wereldberoemde bands in Nederland: Livin Blues, Sandy Coast, Groep 1850 en de legendarische Q 65 met zanger Wim Bieler, die een 'Roy Rogers-spijkerbroek' droeg met enorm wijde pijpen dat als ie gebruik wilde maken van de wc, hij eerst zijn broek uit moest doen.

De bands hadden allemaal gemeen dat ze eens hebben gespeeld in de beroemde Oldenzaalse rocktempel het Stoplicht, gevestigd in de voormalige textielfabriek Molkenboer. Regelmatig reden we dan met de jongens van ons clubhuis de Muchte op onze brommers richting Oldenzaal.

De meesten reden op een Puch of Tomos, alleen Teuntie niet. Die bromde op een oude opgeknapte NSU, waar zijn pa jarenlang mee op en neer reed naar zijn werk in Enschede. Op de NSU had zijn pa een hoog stuur opgezet en als je één oog dichtdeed, leek het net of hij ook op een Puch reed.

Bijzonder was altijd als we wegreden vanuit Losser. Dan reed Teuntie altijd achteraan en als we voorbij het steenfabriek waren, leek het net of iemand met veel paardenkrachten zijn brommer in het donker aanduwde en hij ons allemaal knetterend en dampend als de schoorsteenpijp van een textielfabriek als een raket voorbij schoot.

In de halfdonkere zaal aangekomen ging Frits ijdel als ie was eerst op zoek naar een spiegel om zijn krullen te kammen. Frits had altijd twee kammen en een borstel bij zich.

Het Stoplicht was een ontmoetingsplek voor alternatieve jongeren. Onder in de kelder was een ruimte die 'Piep Out' heette en waar hasj werd gekweekt en gerookt.

Er werd in de zaal, waar vroeger weefgetouwen dag en nacht als zware metal te keer gingen, niet alleen Drum en Samson gerookt, maar ook verdovende middelen.

Op een keer speelde er Groep 1850, het Nederlandse antwoord op Pink Floyd. De Amsterdamse band was wereldberoemd geworden met hun elpee Paradise Now. Op die zaterdagavond was het concert uitverkocht. Er waren veel hippies in de zaal te bewonderen. De geur van wiet en hasj zweefde door de bezwete en klam geworden zaal.

Wij waren zo vroeg dat de roadies nog bezig waren om de apparatuur op te bouwen op het podium. Peter Sjardin de toetsenist kwam de zaal binnen lopen met twee vervaarlijke Deense doggen. Hij liep met de honden het podium op en bond ze met een riem vast aan het drumstel!

Een van de roadies meende dat Teuntie in de weg stond en sloeg hem met een hardhouten drumstok op zijn hoofd. Teuntie die bij de mariniers zijn dienstplicht vervulde, haalde uit en de roadie sloeg achterover op het podium.
Eindelijk begon Groep 1850 onder leiding van Peter Sjardin te spelen. Pink Floyd-achtige melodieën gingen door merg en been en door de zaal. Wierookgeuren vermengden zich met wiet en aftershave. De zaal raakte in vervoering van de opzwepende symfonische klanken van de rockmuzikanten. Na twee toegiften vond de band het welletjes en reden we nog helemaal verdoofd door het harde geluid, door de nacht.

Vaalmistig verlicht door het maanlicht richting ons dorp waar Teuntie ons halverwege op zijn trouwe NSU voorbijschoot.

Meer berichten




Shopbox