Logo nieuwedinkellander.nl


Column Eddy Oude Voshaar: Veldmatenweg

"Gewandeld in de omgeving van de Veldmatenweg. Hobbelige weilanden vol paardenbloemen, pinksterbloemen en fluitenkruid. Vergezichten die druipen van nostalgie en overal zie en ruik je het voorjaar. Pony's kwispelen met hun staart als ze mij zien aankomen. De kleinste van de drie is zo blij dat ie mij toehinnikt. Haar lange diepbruine manen doen me denken aan Wally Tax van de Outsiders.

Iets verderop aan de andere kant van het glooiende weggetje ligt een huis midden in een dierenpark, lijkt het wel. Eenden, ganzen, konijnen en Hollandse kuifhoenen; aandoenlijk en vertederend stappen ze parmantig door de met kippengaas overdekte ren. Houtduiven vliegen over mij en de geur van vers gemaaid gras brengt me een juichstemming!

Twee koddige kleine varkens met zwarte stippen op hun roze lichaam komen knorrend en snuivend naar mij toe lopen. Ze lijken net zo nieuwsgierig als ik ben. Toch heb ik het gevoel dat ik wat mis; wat zou het kunnen zijn?

Dan hoor ik het serene gezang van de onvermoeibare nachtegaal. Ik blijf staan en geniet van een concert dat eindeloos doorgaat en mij nog ver over het weggetje achtervolgt. Daar iets van de stroat af ligt het erf van Vennegoor. Voor de boerderij staan bloeiende fruitbomen en er kringelt rook uit de schoorsteen.

Ja nu weet ik weer wat ik hier mis: de melkbussen! Overal stonden toentertijd melkbussen bij de boerderijen en huisjes.

In de jaren '60 verzorgde Vennegoor met zijn tractor en twee wagens vol melkbussen het melkbussentransport naar melkfabriek Dinkelland en verkocht hij eieren. Wie is bij ons in de stroat niet groot geworden van de eieren en verhalen van hem? Hennik kon zo mooi en spannend vertellen. Soms vraag ik mij af of ze bie oos in de buurt de eieren alleen maar van hem afnamen om naar hem te luisteren als ie eenmaal plaatsnam aan de keukentafel.

Hij ging zo op in zien verhaal dat ie de tied vergat. Er gaan verhalen dat de combinatie van de verhalen en de eieren van zijn kippen net zoveel invloed hadden op ons als het volgen van het hoger onderwijs. Ma zei: "Hennik, moet ie noe nie weer verdan? Doe komst nog te laat veur het melken." "Oh oh ja ja, nou dan goa ik maar weer verder hè? Now Voshaa tot de volgende keer dan mer weer."

Hennik liep de gang uit, trok zijn klompen aan en startte zijn tractor. Vrijdags, dan werd de aangevoerde melk uitbetaald en dat betekende voor Hennik dat ie tientallen bruune loonzakjes bij zich had en deze werden zo op de melkbussen gelegd, aan de straat!

Iets voorbij de boerderij sla ik rechtsaf en loop het Duivelshof binnen. En daar word ik opnieuw getroffen door het serene gezang van een nachtegaal! Het bospaadje brengt me langs een vennetje waar enkele eenden met kuikens zwemmen. Ik raak dieper in het bos en loop langs het Loarboerke, de ijsboerderij. Dan schieten enkele reeën het bospaadje over. Het is hier een palet van tientallen soorten groen en via de stadsweg kom ik op de postweg. Langs het Arboretum waar de paarse en rode Rododendron nu al volop bloeien. Via de Lutterstroat loop ik langs de klompenboer waar mien pa en Vennegoor ook waarschijnlijk hun klompen kochten, richting Duivelshof.

Een fietser kan nog net een overstekend muis ontwijken. Wat een geluk voor die veldmuis! Dan ben ik terug bij waar ik met mijn wandeling ben begonnen.

Ik kijk op mijn horloge en zie dat ik 81 minuten heb gewandeld."

reageer als eerste
Meer berichten




Shopbox